مقدمه: استرس حرارتی یکی از عوامل زیان آور فیزیکی محیط کار است که می تواند باعث اختلال در عمل کردهای شناختی افراد شود. هدف از این تحقیق بررسی اثر سطوح مختلف گرما بر روی میزان توجه و زمان واکنش در شرایط آزمایشگاهی بود.روش کار: در این مطالعه تجربی 33 نفر از دانشجویان دانشکده بهداشت شامل 17 مرد و 16 زن با میانگین و انحراف معیار سنی (2.3±) 22.1 مورد بررسی قرارگرفتند. پس از 1.5 ساعت مواجهه با دو سطح دمای 22oC و 37oC، درصد توجه افراد با استفاده از آزمون عمل کرد پیوسته و زمان واکنش آنها با استفاده از دستگاه سنجش زمان واکنش اندازه گیری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج آزمون های توجه و زمان واکنش نشان داد که با افزایش دما، میانگین میزان توجه کاهش و زمان واکنش افزایش می یابد که از نظر آماری این تفاوتها معنادار بود (p<0.001). درصد توجه درشرایط مواجهه با دمای 22 درجه سانتی گراد به طور معناداری بیش تر از میزان مربوطه در دمای 37 درجه سانتی گراد بود (p<0.001). زمان واکنش در شرایط مواجهه با دمای 37 درجه سانتی گراد به طور معنی داری بیش تر از میزان مربوطه در دمای 22 درجه سانتی گراد بود (p<0.001).نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که گرما از طریق افزایش زمان واکنش و کاهش درصد توجه افراد منجر به افت عمل کردهای شناختی آنها می شود. بنابراین در پست های کاری مانند اتاق های فرمان و صنایع مختلف که نیاز به توجه، تمرکز و عکس العمل سریع دارند در نظر گرفتن و بهینه سازی شرایط گرما به منظور افزایش سطح توجه و کاهش زمان واکنش ضروریست.

در این پژوهش، اثر تیمارهای مختلف دمایی شامل 25 (شاهد)، 30، 35، 40 و 50 درجه سانتی گراد بر مورفولوژی دانه گرده، جوانه زنی و رشد لوله گرده در شرایط آزمایشگاهی و نیز تأثیر تنش گرمای انتهای فصل در طی کشت تأخیری بر تعداد دانه گرده در سنبله، عملکرد دانه و اجزای عملکرد 10 رقم جو در شرایط مزرعه ای شهرستان اهواز مورد بررسی قرار گرفت. با افزایش دما، جوانه زنی و طول لوله گرده همه ژنوتیپ ها به شدت کاهش یافت. در دمای 50 درجه سانتی گراد این کاهش به طور متوسط 72 و 60 درصد برای جوانه زنی و طول لوله گرده برآورد گردید. ژنوتیپ های مختلف، پاسخ متفاوتی به تیمارهای دمایی از نظر جوانه زنی و طول لوله گرده نشان دادند که بیانگر تفاوت بین ارقام از نظر تحمل به گرما بود. بر اساس شاخص پاسخ تنش کل (TSRI) در شرایط آزمایشگاهی، ارقام به سه گروه متحمل (جنوب، ریحان03، زهک، نصرت و خرم)، نیمه حساس (یوسف، ایذه و ماهور) و حساس (نیمروز و آبیدر) طبقه بندی شدند. مشاهدات صورت گرفته به کمک میکروسکوپ الکترونی نگاره نشان داد که تنش گرما باعث تغییر مورفولوژی و ساختار منظم و خاص دانه گرده شد بطوری که برآمدگی ها و چین خوردگی های لایه اگزین دانه گرده تغییر یافت و در دماهای بالا تزئینات سطح اگزین دانه گرده از بین رفت. تنش گرما سبب کاهش تعداد دانه گرده در سنبله (90 درصد)، عملکرد دانه (42 درصد) و سایر اجزای عملکرد گردید. براساس یافته های این پژوهش، مطالعه دانه گرده، اطلاعات مفیدی برای تسهیل و تسریع در غربالگری ژنوتیپ های جو متحمل به گرما و شناسایی مکانیزیم های افزایش تحمل به گرما در برنامه های به نژادی مناطق گرم فراهم می سازد.

تثبیت تاب بخش مهمی از تولید نخ به دو روش تاب دادن مجازی یا واقعی است. روش مرسوم برای تثبیت تاب، انجام عملیات حرارتی نخ است. در حال حاضر تثبیت تاب بر اساس تثبیت مقدار ترکیبی از میزان تثبیت خمش، کرنش، گشتاور طبق روش های رایج محاسبه میشود. در حالی که مبنای تاب نخ، اعمال نیروی پیچشی بر دسته الیاف است و روش جدید ارایه شده برای ارزیابی درجه تثبیت تاب که فقط ناشی از نیروی پیچشی بر الیاف است ارائه شده است. با کمک روش تاگوچی 25 نمونه تحت شرایط مختلف تاب، دما و زمان تهیه شدند. طراحی برای سه فاکتور (زمان، دما، تاب) و پنج سطح برای هر فاکتور انجام شده است. سطوح تاب، دما و زمان به ترتیب عبارتند از (0, 40, 80, 120, 180), (23, 60, 90, 120, 150), (0, 60, 90, 120, 150). نقطه ذوب نخ های پلی پروپیلن به عنوان نقطه ای مهم برای تنظیم دمای تثبیت حرارتی مورد استفاده قرار می گیرد. سپس درجه تثبیت تاب طبق روش جدید محاسبه و توسط رگرسیون و شبکه عصبی پیش بینی شد. نتایج پیش بینی همبستگی خوبی بین نتایج تجربی و پیش بینی شده توسط مدل ANN در مقایسه با روش رگرسیون نشان می دهد.

هدف: کاهش هزینه های هورمونی در برنامه Heat-synch در گاوهای شیری.طرح: تجربه میدانی.حیوانات: تعداد 144 راس گاو شیری نژاد هلشتاین پس از اتمام دوره 50 روزه انتظار پس از زایش مورد بررسی قرار گرفتند.روش: تعداد 144 راس گاو شیری در سه گروه نیم دوزلولیبرین 40) راس- گروه اول(، دوز کامل لولیبرین 45) راس- گروه دوم) و کنترل 59) راس) تحت آزمایش قرار گرفتند. بدین ترتیب که در روز شروع برنامه (روز صفر) همه گاوهای گروه اول و دوم به ترتیب 7.5 و 15 میکروگرم آنالوگ GnRH (لولیبرین) به صورت تزریق عضلانی دریافت نمودند. هفت روز بعد به گاوهای هر دو گروه 150 میکروگرم آنالوگ پروستاگلاندین F2α (دی کلوپروستنول) تزریق شد. 24 ساعت پس از تزریق پروستاگلاندین، یک میلی گرم استرادیول بنزوات به تمام گاوها تزریق گردید. بعد از تزریق استرادیول، به مدت 48 ساعت گاوها تحت نظر قرار گرفتند و پس از مشاهده فحلی ایستا، تلقیح مصنوعی شدند، تعداد اندکی از گاوها که در این فاصله 48) ساعت) فحل نیامدند، راس 48 ساعت پس از تزریق استرادیول بدون توجه به فحل بودن یا فحل نبودن آن ها و به صورت از پیش تعیین شده، تلقیح مصنوعی گردیدند. تعداد 59 راس گاو شیری در گروه سوم (گروه کنترل)، بدون آن که هیچ گونه درمانی دریافت دارند، پس از آن که به صورت طبیعی فحل آمدند تلقیح مصنوعی شدند. 42 روز پس از تلقیح مصنوعی، آبستنی گاوها با روش توشه رکتال مشخص گردید.تجزیه و تحلیل آماری: آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و مربع کای.نتایج: تعداد روزهای باز در گروه های آزمایشی اول، دوم و سوم به ترتیب 104.7± 7.79، 106 ±6.24 و 111.86± 2.33 روز محاسبه گردید که پس از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه تفاوت معنی داری را نشان نداد (P>0.05). نرخ آبستنی بین گروه های آزمایش پس از دریافت تلقیح اول، دوم و سوم با روش آماری مربع کای با هم مقایسه گردید که تفاوت معنی داری با هم نداشتند (P>0.05). نرخ آبستنی در مجموع سه سرویس تلقیح مصنوعی برای هر سه گروه آزمایشی (گروه اول 67.5 درصد، گروه دوم 68.9 درصد و گروه سوم 66.80 درصد) مشابه بود و از نظر آماری تفاوت معنی داری با هم نداشتند (P>0.05).نتیجه گیری: نتایج حاصل از این بررسی نشان می دهد که کاهش دوز آنالوگ GnRH از 15 میکروگرم به 7.5 میکروگرم لولیبرین در برنامه Heat-synch یا فحلی یابی متراکم 48 ساعته بر روی تعداد روزهای باز و نرخ آبستنی تاثیر منفی نداشته و می توان از آن جهت کاهش هزینه های حاصل از این برنامه استفاده نمود که این امر موجب می شود تا هزینه های تمام شده این برنامه حدودا 30 درصد 2400) ریال) به ازای هر راس گاو کاهش یابد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.